تنهايی را دوست دارم زيرا بی وفا نيست ... تنهايی را دوست دارم زيرا عشق دروغی در آن

نيست ... تنهايی را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايی را دوست دارم زيرا خداوند هم 

تنهاست .. . تنهايی را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايی هايم در انتظار خواهم گريست و

انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد

تا صورت پيوند جهان بود علي بود

                                                   تا نقش زمين بود زمان بود.علي بود

ان قلعه گشايي كه در قلعه خيبر

شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد .بيدار باش من با سبدي پر از بوسه مي آيم و آن را

قبل از چيدن روي گونه هايت ميکارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم

  تو را خواهم اگر چه خود پرستی

  به زیر بال پروانه نشستی

  به هر لحظه که این را با تو گفتم

  پریشان دیدمت از جای جستی

                            برای خود پری از نور ساختم

                            سراسیمه به راهی دور تاختم

                           چنان پرواز کردم تا رهی دور

                          تو را دیدم ولی هیهات کور یافتم

                                                      به هنگام وصالم آهنگ نواختی

                                                      تو را دیدم برایم شعر ساختی

                                                     به من گفتی برو اینک ز یادم

                                                    بگفتم دیر استمرا در دام انداختی

   ببین من عاشق را ....

   ببین که چگونه عاشقانه در پی تو هستم....

   ببین که چگونه شب و روز به یاد تو هستم و تنها آرزویم رسیدن به تو است....

   لحظه ای به من نظری بینداز ....

  ببین که تنهاتر از من هیچ تنهایی نیست ، مرا باور کن ، تنها تویی در قلب تنهایم!

  این قلب تنها ، لحظه به لحظه به یاد تو هست...

  ببین مرا که از همه عاشقترم ، عاشق تو و آن قلب مهربانت ....

  از همه دیوانه تر منم ، این منم که دلم میخواهد و آرزو دارم تو برای من باشی !

  دلم میخواهد تا ابد برای من باشی و تنها عشق جاودانه ام باشی ....

  در میان اینهمه عاشقان لحظه ای نیز به من نگاه کن ....

  یک لحظه به من نگاه کن تا ببینی از همگان مجنون ترم...

  مجنون تو ، مجنون آن چشمهای زیبایت ، دیوانه آن قلب پاکت....

  بیا با هم عاشقترین باشیم ، در میان همگان صادق ترین باشیم....

  ببین من دلشکسته را که شب و روزم یاد تو و ذکر نام تو است ....

  مرا باور کن ، این عشق مرا گرچه حقیر است ولی باور کن....

  باور کن که همین عشق حقیر ، پاکترین و واقعی ترین عشق روی زمین است...

  با اینکه میدانم نگاهت به سوی کسی دیگر است ، بیا و لحظه ای نیز نگاه به من کن!

  نگاه کن تا بفهمی عاشق واقعی کیست !

  او که تو را از همه بیشتر دوست دارد و تنها آرزویش رسیدن به تو است منم!

  او که رسیدن به تو را برابر با خوشبختی میبیند منم !

  او که میخواهد بعد از رسیدن به تو دنیا را به نامت کن منم !

  این منم که عاشقم ، لحظه ای به من عاشق نظری بینداز ....

  به خدا خیلی دوستت دارم و یک لحظه نیز طاقت ندارم قلبت برای کسی دیگر باشد!

  آرزو دارم آن قلب مهربان و پاکت برای منی باشد که تو تنها آرزویش هستی !

  فقط یک بار بگو که برای منی ،تا یک عمر احساس خوشبختی کنم !

  فقط یک لحظه برای من باش ، تا یک عمر امیدوارانه و عاشقانه به عشق تو زندگی

  کنم!باور داشته باش که خیلی دوستت دارم ، تنها کافیست لحظه ای مرا باور کنی !

  بیا با من باش تا غروب زندگی ام به پایان برسد و سپیده عشق در قلبم طلوع کند!

  بیا با من باش تا سپیده آخر ..... لحظه ای که میفهمی از عشقت مرده ام! 

      ماهاتما گاندي: هفت چيز انسان را از پاي در مي آورد و هلاک مي سازد:

       1- سياست بدون شرف

   2- لذت بدون وجدان 3- پول بدون کار 4- شناخت بدون ارزش‌ها 5- تجارت بدون اخلاق

       6- دانش بدون انسانيت 7- عبادت بدون فداکاري 
 
  
 
 

                   بشنو از نی چون حکایت میکند

                                                         از جداییها شکایت میکند

 تا عشق تو داغ بر جبین می ریزد

چشمم همه اشک آتشین می ریزد

هجران تو را اگر شبی آه کشم

خاکست ماه بر زمین می ریزد 

باز هم؛

باز هم در رؤیا

 باز هم در خوابم

 و دروم کوچه پس کوچه های بارانی آن

 نغمه ها می شنوم ، عشق ها میبینم

 دورتر ازاین پیچ و خم رؤیایی و در آن آبی بی پایان

 من تو را میبینم ، من تو را می خوانم

 باز هم با آرزویی مثل شبم مثل صبح

 به امید دیدارت ، چشم به راه می مانم

 باز هم با دستانم ، غنچه ای در باغچه کوچک دل می کارم

 باز هم با تمام قدرتم در میان گلها ، من تو را می خوانم

 باز هم با نگاهم به دل دریاها

عشق را می فهمانم و باران می نامم

 آری عشق را باران می نامم و باز هم

 از واری شهر خوبی شهر عشق

 به امید یک نگاهت که مرا شاد کند می مانم.

       تو را با شیشهء عشقم میان

                                        مرمر قلبم تراشیدم

                                                           از آن پس هم تو را چون بت پرستیدم

زندگی چیست نقشی با خیال آمیخته

راحتی با رنج وعیش با ملال آمیخته

عیش ونوشش جمله در کین وحسد بگداخته

زر ومالش جمله بازور و وبال آمیخته

پرتو لرزان امید این چراغ زندگی

شعله ای زیباست با باد محال آمیخته

اصل امکان چیست؟

وین اسان کبر اندوز کیست؟

قصه ای از هر طرف با صد سوال آمیخته

آن بلند اختر سپهر وین تبه گوهر زمین

هیچ در هیچ وخیال اندر خیال آمیخته

هر یقینش با هزار ریب ورشک در ساخته

هر دلیلش با هزاران احتمال آمیخته

اشک چشم و آه سوزان مرا

 کاش میشد در زمان بی کسی 
 

 حس کنی سردی دستان مرا 
 

  گفتمت عشقم به تو از جان فزون است 
 

 گفتمت سوز دلم از جان برون است 
 

در جوابم :
 خنده ایی آلوده و آتش میان دوده
 و درد دلم افزوده و...
  اکنون میان حادثه یا خاطره
  زهری بدل خاری به پای من ، چنین بیهوده بی حاصل
  نگاهم همچنان مانده به ساحل ...
                                                              ( با تشکراز دوست گلم سوگند)

خداوندا!

آرامشی عطا  فرما ،تا بپذیرم

آنچه را که نمی توانم تغییر دهم

شهامتی تا تغییر دهم،آنچه را که می توانم

و دانشی که تفاوت این دو را بدانم

                                                       ( آمین)

کاش می شد که نرفت

کاش می شد که بمانیم و بسازیم خانه ای با گل دل

کشور عشق کجاست اینجا ها

من که در این نزدیکی و در آن دور دستها نمی بینم

این کشور عشق

 چرا او رفت

 آن سان كه آن برگ افتاد سرد بود و زرد

 ولي مادر اون گرم بود و سبز

 اين شعرو تقديم ميكنم به محمد عزيز

 بادي وزيد و لانه ي كوچكي خراب كرد
 

 شكست بامكي و فرو ريخت بر سري
 

 لرزيد پيكري و تباه گشت فرصتي
 

افتاد مرغكي زخون و سرخ شد پري

 از دستبرد حادثه ها بسته شد دري

 از هم گسست رشته ي عهد و معرفتي

 نابود گشت نام و نشاني ز دفتري

 فرياد شوق ديگر از آن لانه بر نخاست

 ناچيز گشت آرزوي چند ساله اي

و

 دور افتاد كودك كوچكي از مادري!!!!

 يكي بود يكي نبود روزي يك پسر بود كه عاشق يك دختر كور شده بود و هميشه به

 دختره ميگفت دوستت دارم.يه روز دختره به پسره ميگه اگر دوتا چشم داشتم كه

 ميتونستم تو رو ببينم برا هميشه پيشت ميمونم و بعد مدتي يكي پيدا شد كه به

 دختر چشم داد و دختر تونست پسر رو ببينه ولي وقتي چشمش به پسره افتاد ديد

 اونم كوره ولش كرد و رفت و پسر به دختر گفت رفتي خدا به همرات ولي مراقب

 چشمام باش؟

 رفتنت آغاز ويراني است حرفش را مزن ابتداي يک پريشاني است حرفش را مزن

 گفته بودي چشم بردارم من از چشمان تو چشم هايم بي تو باراني است حرفش را  مزن

 آرزو دارم که ديگر بر نگردم پيش تو راهمان با اينکه طولاني است حرفش را مزن

  دوست داري بشکني قلب پريشان مرا دل شکستن کار آساني است حرفش را  مزن

 خورده اي سوگند روزي عهد ما را بشکني اين شکستن نا مسلماني است  حرفش را مزن 

 حرف رفتن مي زني وقتي که محتاج توام رفتنت آغاز ويراني است

حرفش را مزن

ز بهار پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت تازه شكفته ام هنوز نميدانم

از تابستان پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت درگرماي وجودش غرقم نميدانم

از پاييز پرسيدم عشق يعني چه؟ گفت در هزار رنگ آن باخته ام نميدانم

از زمستان پرسيدم عشق يعني چه؟گفت سرد است و بي رنگ

دوست داشتن او اگر گناه است من در قعر جهنمم

كاش

كاش در دهكده عشق فراواني بود

توي بازار صداقت كمي ارزاني يود

راز اين شعر همين مصرع پاياني بود

?

چه می پرسی زحال من؟ که من تفسیر اندوهم


سرم ماوای سوداها دلم صحرای دلتنگی


در آن ساعت که چشمانت به خوابی خوش فرو رفت


میان کوچه های شب شدم همپای دلتنگی


شبی تا صبح با یادت نهانی اشک باریدم


صفایی کرده ام در آن شب زیبای دلتنگی

زندگي صفحه يكتاي هنرمندي است

هر كسي نغمه خود خواند و از صفحه رود

صفحه پيوسته بجاست

خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد.